Aanmelden, overleg of kennismaken
coach [at] marjolijnpeters.nl
Lees mijn tips online of ontvang ze zelf

Klemzitten, ook onbewust, leidt tot spanning.

Kinderen die niet gezien of gehoord worden, die zich teveel moeten aanpassen of op een andere manier niet krijgen wat ze nodig hebben, die zitten klem.

Kinderen zijn zich niet altijd bewust van hun klemzitten. Vaak hebben ze het idee dat de situatie is zoals die is, dat zij zich moeten aanpassen en invoegen. Als dat niet of onvoldoende lukt, dan voelen ze dat ze als falen. En dat heeft impact op hun zelfbeeld, hun zelfvertrouwen, hun vermogen om flexibel te blijven, hun frustratiegrens, hun sociale contacten, enz. enz.

Het steeds maar weer moeten aanpassen kan leiden tot overspannenheid en zelfs burn-out. Tijd dus om goed in de gaten te hebben hoe het met jouw/ jullie kind staat en op een goede manier in te grijpen.

Uitingen van stress.

Heb je al tics gemerkt bij je kind? Dat klinkt niet fijn hè, tics.... Toch is het belangrijk om er eerlijk en open naar te kijken. Voorbeelden zijn:

  • nagelbijten
  • steeds haren in de mond doen/ op haren kauwen
  • kleding helemaal nat kwijlen of stuk bijten
  • potlood/ pen kapot bijten
  • neuspeuteren
  • onzindelijk zijn (broek- of bedplassen)
  • moeite hebben met ontlasting (te lang ophouden)
  • strijd maken over/ rondom eten

Andere signalen zijn bijvoorbeeld:

  • wiebelen en friemelen
  • veel doodelen (kleine tekeningetjes maken in de kantlijn van je schrift)
  • wegdromen/ naar buiten staren
  • fysieke kracht gebruiken om een situatie naar je hand te zetten
  • niet meer tegen grapjes kunnen
  • zich verzetten tegen jouw leiding
  • veel discussiëren in plaats van bespreken
  • geen speelafspraken meer maken/ verandering in wat je gewend bent van je kind
  • opvallend veel praten of zich juist in stilte terugtrekken

Zonder welzijn en welbevinden kom je niet tot leren.

Voorwaardelijk om tot leren en groeien te kunnen komen zijn welzijn en welbevinden. Belangrijk zijn:

  • Op school: een veilige leeromgeving,
    Je wordt gezien voor wie je bent, wat je kunt en doet. Je mag je vragen stellen en wordt geholpen. Er wordt niet gepest, de sfeer is rustig en je hebt de mogelijkheid om je op je werk te concentreren.
  • Op school: een rijke leeromgeving,
    Je wordt uitgedaagd in je denken en je sociale en je emotionele ontwikkeling. Waar nodig word je op een passende manier geholpen.
  • Op school en thuis: een goede relatie tussen school, jullie als ouders en jullie kind,
  • Thuis: een veilige basis
    Papa en mama zien je bedoelingen/ weten het verschil tussen je doet in plaats van je bent, er is rust en stabiliteit in huis.
  • Thuis: een stimulerende omgeving,

Als jouw kind signalen van stress laat zien, dan is het belangrijk om op zoek te gaan naar de oorzaak. Ga met school in gesprek, onderzoek gezamenlijk of jouw kind inderdaad een veilige en rijke leeromgeving krijgt. Waar liggen de kansen en mogelijkheden om verbeteringen door te voeren? Wat kunnen jullie doen om je kind een meer passende omgeving te bieden?

Is er bijvoorbeeld:

  • moeilijker of verbredend werk (meer uitdaging, verrijking, andere onderwerpen),
  • contact mogelijk met ontwikkelingsgelijken (andere kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong, plusgroep),
  • aandacht voor de leerstijl van jullie kind (veel hoogbegaafde kinderen vinden het fijn om visuele instructies te krijgen),
  • zicht op de leerstrategie van je kind (weet je kind wat de taak inhoudt en hoe het de taak moet doen),
  • zicht op eventuele hiaten in kennis?

Natuurlijk kan er ook in de thuissituatie sprake zijn van stress. Denk bijvoorbeeld aan ziekte, verhuizing, echtscheiding, veel afwezig zijn van een ouder. Over het algemeen ben je je hier meer/ wel bewust van. Dat wil nog niet zeggen dat je het altijd kunt voorkomen of beïnvloeden. Bespreek met je kind wat het voor je kind betekent. Welke invloed heeft het? Hoe ervaart je kind de situatie? Wat heeft je kind nodig om zich te kunnen uiten?

En jij als ouder? Wat heb jij nodig om je kind goed te kunnen ondersteunen? Heb je een klankbord, iemand die je vertrouwt en met wie je jouw emoties en gevoelens kunt delen? Het kan fijn zijn om voor jezelf een externe persoon te benaderen voor ondersteuning. Samen kunnen jullie bekijken wat jij nodig hebt, zodat je zelf gezien en gehoord wordt en weer aanwezig kunt zijn voor de anderen.

Wat je thuis kunt doen.

Ook thuis kan je veel doen aan de ondersteuning van je kind:

  • Zorg voor zoveel mogelijk contact met ontwikkelingsgelijken.
  • Overweeg een type-diploma.
  • Laat je kind op internet speuren naar de allerleukste proefjes en laat die (waar nodig begeleid) uitvoeren.
  • Ga op zoek naar een hobby waar je kind helemaal zichzelf kan zijn en zich niet hoeft aan te passen. Zorg dat er geen onderliggend doel of verborgen agenda is (dan leert hij sociaal zijn of dan leert ze omgaan met de maatschappij). Een kind dat zichzelf kan zijn, op zijn/ haar plek is, gaat vanzelf situaties tegenkomen waar het van leert en in groeit.
  • Koop een museumjaarkaart en bezoek musea die de interesse van je kind hebben, maar bekijk ook eens iets compleet anders.
  • Doe mee met de Museumjeugduniversiteit.
  • Zorg voor speelgoed of ander materiaal waar je kind helemaal in op kan gaan (bijvoorbeeld bouwen met Lego, robot, scheikunde, creativiteit, dagboek).
  • Is er een opa, oma, oom, tante of iemand anders waar jouw kind 'alles bij vergeet en weer even helemaal oplaadt'? Vraag diegene dan om af en toe een moment alleen met jouw kind op stap te gaan of een moment te plannen voor hun samen.
  • Plan af en toe een verwenmoment of verwenmiddag met je kind. Even jullie samen en verder niets of niemand. Ga samen iets doen dat jullie leuk vinden, alles mag.
  • Het is niet voor iedereen mogelijk, maar een eigen huisdier kan ook heel erg fijn zijn. Niet alle papa's en mama's zullen het zien zitten om een baardagaam, slang of gekko in huis te halen. Je kunt ook 'gewoon' kiezen voor een hamster, cavia, konijn, kat of hond ;) Laat je kind zich vooraf inlezen of op een andere manier verdiepen in de verzorging en behoeften van dit dier. Daarna kunnen jullie gezamenlijk bekijken of de wens ook inderdaad haalbaar is qua kosten, tijdsinvestering enz.
  • Overweeg een klein moestuintje, waarin jullie zelf groenten/ fruit/ bloemen kweken.
  • Kijk bij het grote idool van je kind of er binnenkort een optreden is. André Kuipers en Freek Vonk treden bijvoorbeeld op in AFAS Live (voormalige Heineken Music Hall). De kaartjes voor deze shows kunnen een fijn verjaardagscadeau zijn.

Schrijf op en word je bewust.

Stap 1) Ga terug in je gedachten, naar een moment waarop je kind nog vrolijk, blij, ontspannen en helemaal zichzelf was. (Vaak is dit een moment voordat je kind naar de peuterspeelzaal/ opvang of school ging). Schrijf op waaraan je merkt dat je kind goed in zijn/ haar vel zit. Schrijf ook op wanneer je vindt dat je moet ingrijpen en waarom. Als je een idee hebt hoe je wilt ingrijpen, wat je gaat doen of zeggen... schrijf dat dan ook op.

Stap 2) Nu je de nulmeting hebt gedaan is het tijd om op te schrijven wanneer je merkte dat je kind niet meer lekker in zijn/ haar vel zat. Wat merkte je? Wat liet je kind zien? Wat veranderde er en wanneer? Wat heb je toen gedaan? Heb je ingegrepen en zo ja hoe dan? Wat was het effect? Heb je daarna nog dingen gedaan of gemerkt? Schrijf zoveel mogelijk op.

Stap 3) Kijk eerlijk naar wat je hebt opgeschreven. Wat doet het met je? Waar liggen nu voor jou de aandachtspunten? Waar ga je beginnen/ wat moet er eerst gebeuren? Heb je het idee dat je alles hebt gedaan wat in je macht ligt? Overweeg dan om een externe specialist in te schakelen. Samen sta je sterk, voor je kind en voor jezelf.

top